Tytuł: Powitanie i rozłąka
Autor: Goethe Johann Wolfgang
Tagi: strach, miłość, uczucia, wspólnota, odrzucenie
Epoka:
Już do niej czas! Więc noga w strzemię!
Poleciał koń mój lotem strzał.
Wieczorny wiatr kołysał ziemię,
Zawisła noc na szczytach skał;
Już wypiętrzony w błękit siny,
Stał olbrzym - dąb w spowiciu mgły
I patrzył czarno spod gęstwiny
Tysiącem oczu pomrok zły.
Miesiąc wyjrzawszy zza pagórka
Przyświecał tęskno w wonnych mgłach,
Wiatr, szeleszczący w lekkie piórka,
Nawiewał w uszy dziwny strach;
Noc wyłoniła swe bojaźnie,
Przy drodze mej czyhają, tkwią -
Lecz dobrze mi, wesoło, raźnie
I w żyłach ogień płynie z krwią!
Przy tobiem był. Z twych ócz lazuru
Wszechzapomnienia piłem zdrój;
I wszystko w nas było do wtóru,
I każdem tchnieniem byłem Twój.
Wiosennej jutrzni pierwsze groty
Różowe padły Ci na twarz.
Od wymarzonej w snach pieszczoty
Przecudowniejszy uścisk nasz!
Lecz oto słońce już nas płoszy,
Uciekać mi potrzeba w dal:
W uścisku twym tyle rokoszy!
W spojrzeniu twoim jaki żal!
Nie żegnaj mnie tym wzrokiem szklanym,
Odchodzącemu uśmiech daj.
Co to za szczęście być kochanym!
I kochać, Boże, co za raj!
Losowe utwory:
W głębi lasu
w cieniu wieczności
przez deszcz
słońc... Więcej
Ten wiersz dedykuje tobie
Zrobię coś dla ciebie
Ty... Więcej
Grzmi wodospad w cieniu księżyca
Ogłaszając świt. Spogląd... Więcej
Komputery, samochody
Wszystko dla twojej szkody
Telewi... Więcej
krople deszczu, takie monotonne
denerwujące czasem rutyną... Więcej