Tytuł: Róże
Autor: Pawlak Agata
Tagi: ludzie, smutek, zycie, krzywdy
Epoka:
Kwiaty w doniczkach przyjaźni,
podlewane kłamstwem.
To my.
Urośliśmy z nasionka cierpienia,
kolce naszą bronią.
Ziemia, jedyna prawda,
przesiąknięta kłamstwem.
Jesteśmy by ranić.
Żaden pożytek.
Tylko zadrapania na sercach tych,
którzy próbowali nas zmienić.
Losowe utwory:
która zmęczona śpi a ciało jej jest noc dzień uśpiony w je... Więcej
Na sznurze wisielcy zawieszeni do góry nogami wyprani z b... Więcej
I cóż, że sto wierszy o miłości napisałem.
I cóż, że ... Więcej
15.06.2003
Ty całujesz moje oczy,
a ja trzymam Cię... Więcej
tato wybacz mi, tato bo chce wybaczyć Tobie sobie tato ... Więcej