Tytuł: Przesmycki Zenon
Autor: Poezja polska
Tagi:
Epoka:
Przesmycki Zenon, pseudonimy Miriam, Jan Żagiel (1861-1944), polski krytyk literacki i artystyczny, poeta, tłumacz. Studia prawnicze ukończył w Warszawie. 1887-1888 tamże redaktor Życia, które odegrało dużą rolę w formowaniu się tendencji modernistycznych. 1889-1900 przebywał w Wiedniu i Paryżu.
1900 został członkiem redakcji krótkotrwałego Życia krakowskiego. 1901-1907 wydawał i redagował najbardziej prestiżowe czasopismo literacko-artystyczne Młodej Polski - Chimerę. W Polsce niepodległej był przez krótki czas ministrem kultury i sztuki, później prezesem Polskiego Towarzystwa Ochrony Prawa Autorskiego. Członek Polskiej Akademii Literatury.
1893 opublikował zbiór wierszy Z czary młodości, 1914 zbiór studiów Pro arte. Jako krytyk zajmował się twórczością plastyczną, np. drzeworytem japońskim, a także nowymi tendencjami w literaturze zachodniej, m.in. pisarstwem J.A. Rimbauda.
Ważną rolę w formowaniu się polskiego modernizmu odegrał jego wstęp do Wyboru pism dramatycznych M. Maeterlincka (1894), gdzie referował teorię symbolizmu. Przekładał także poezje, m.in. S. Mallarmégo, P. Verlaine?a, O. Březiny, częściowo zebrane w tomie U poetów (1921).
Uprawiał kult sztuki i wierzył w jej uszlachetniający wpływ na życie ludzi, przeciwstawiając się kulturze masowej skomercjalizowanego społeczeństwa w epoce industrializacji, np. w artykule Walka ze sztuką (Chimera, 1901), który wywołał ostre polemiki ze strony środowisk lewicowych, szczególnie S. Brzozowskiego. Wybór pism krytycznych tom 1-2 (1967).
Losowe utwory:
Nieba widać, przez dachu kąt, Modrość i ciszę. Drz... Więcej
Siędzę sobie tutaj,
Pośród maszyn i czterech ścian.
Pi... Więcej
A jeśli się zakocham?
To co wtedy?
A może to już się s... Więcej
W tłustej, pełnej ślimaków głębi czarnoziemu Sam dla siebie... Więcej
Jesteśmy swoi Jesteśmy sobą Nie jesteśmy sami ... Więcej