Tytuł: Strapiony...
Autor: Manowski Zbyszek
Tagi: żal, smutek, strapiony
Epoka:
Czy można być strapionym aż tak,
że światłość poranka oplata Cię mrokiem?
Przypinając sobie miano bestii,
Strącasz swe myśli w najdalsze zakamarki piekieł.
Duszę swoją nienawidzisz,
Bardziej niż sprawcy twego cierpienia.
Jak można być sprawiedliwym,
Nienawidząc siebie za innych przewinienia.
Chrońmy się przed ludźmi pustymi ,
Co jak ogień chłoną paląc uczucia.
Podążajmy za ludźmi cichymi,
Co jak wody oceanu zmywaj pył z naszych oczu,
Ich cisza jest kluczem prawdy,
Nie zbadanej głębi wszechświata.
Losowe utwory:
Dla M. * * * Złota kula na niebie powoli przetacza się... Więcej
Zayfanie to tylko jeden szczyt,
który musisz zdobyć do ud... Więcej
Na rozłożystym łożu z baldachimem leży w poświacie szafiru ... Więcej
Dama na wysokich obcasach
Patrzy na mnie
Jej kuszące z... Więcej
upływający czas
zabrał mi Ciebie
porwał jak rwąca rzek... Więcej