Tytuł: Ogród w moim umyśle
Autor: Kowalik Jakub
Tagi:
Epoka:
Dzwony już ucichły, wiatr kołysze gałęzie
słońce horyzontu jeszcze, kurczowo się trzyma.
Ciszę, rzadko tylko śpiew ptaka przerywa.
Szum rzeki przez umysł przepływającej
kaskadami myśli obija się o możliwości ,
skały ludzkiego poznania.
Korzenie pamięci dzieciństwa sięgające
wbite w szczęśliwe chwile przeszłości,
utrzymują wszystkie szale w równowadze.
Na glebie obfitującej w cierpienie
są miejsca suche od samotności,
gdzie podmuchy ognistego wiatru
zsyłają prochy niespełnionych pragnień.
W centrum przestrzeni wirującej myśli
rośnie jednak drzewo
choć samotne
oprze się każdemu podmuchowi
przeciwności losu i ludzkiej zawiści,
ponieważ wyrosło z ziemi
przesyconej miłością bliskich,
a korona sięga nieba.
Losowe utwory:
iDĘ naga wśród milczenia
refleksami zbrukowana
ta ście... Więcej
Twoja osoba niczym gwiazda na niebie świecąca, która wskazu... Więcej
Czekasz każdego dnia
I z każdym dniem
Coraz dłużej się... Więcej
Proza życia
Siedziała na ławce przed do... Więcej
Jesteś dziwakiem, więc kochasz jak dziwak mówisz rozumie... Więcej