Tytuł: Sonet kulejący
Autor: Verlaine Paul Marie
Tagi:
Epoka: młoda polska
To naprawdę smutne, to naprawdę zbyt źle się kończy.
Człowiek nie ma prawa być aż tak bardzo
nieszczęśliwym.
To jak śmierć zwierzątka naiwnego, gdy się zeń sączy
W jego zwiędłych oczach wszystka krew strumieniem
leniwym.
Londyn huczy, dymi. O cóż to za biblijne miasto!
Gaz płonie i pławi się w ulicach szyldów czerwonych.
A w swej pokraczności kamienice stłoczone ciasno
Przerażają, niczym sejmik staruszek pokurczonych.
Cała straszna przeszłość podryga, piszczy, kwiczy,
miałczy
W żółtej i różowej i brudnej mgle jakiegoś Soho
Razem z indeed'ami i z all right'ami i wśród ho! ho!
Nie; to jest naprawdę niby męczeństwo bez nadziei,
Nie, to się naprawdę zbyt źle kończy, to nazbyt
smutne:
Ach, ognia z niebiosów, ognia na to biblijne miasto!
tłum. Anna Drzewicka
Losowe utwory:
Jak najdalej z stąd! – Ktoś krzyczał A, ona biegła ja... Więcej
Już teraz wiem
że stoisz tu
że cicho stąpasz po kruche... Więcej
Pajęczyna a na niej płatki kwiatów Perłowy pałac Między ... Więcej
Jesteś dla mnie jak nić prowadząca
przez labirynt pełen k... Więcej
Wiatr We flagach Zatrzepotał Ciemna noc Głęboka Pamięta... Więcej