Tytuł: człowiekiem być
Autor: lampion
Tagi:
Epoka:
świat
teraz jest ciężko
teraz jest źle
na szczyt wspinają się
spadnie ciało
oni też
oni nie zginą
oni nie przeminą
oni na zawsze
w zbrojach swych
moja matka
samotna
ocalała
w szkło zalana
ocalała
i łzy
po dwie
na szkle
nieocalały
ja
mam 21 lat
pełen strat
dookoła z cegieł świat
nagie niebo zawstydza mnie
wolność
wiem że jest
więc
idę nad rzekę
tam zawierucha tam deszcz
tam wiatr tam burza tam świat
tam polożę się wśród traw
powiem bogu że
już nie chce
człowiekiem być
Losowe utwory:
Ona gdzieś jest.. ja wiem... wiem to i tęsknię do niej... W... Więcej
Chciała wyruszyć wraz z wiosną,
Gdy cieplejsza samotność ... Więcej
Nad wodą wielką i czystą Stały rzędami opoki, I woda tonią... Więcej
w słodkiej ciszy nocnej mgły
wilgoć skrada się jak szpieg... Więcej
na płachcie nieba
wisi złoty lampion
podtrzymywany ple... Więcej