Tytuł: * * * [Niechaj z poety szydzi co dzień,]
Autor: Lermontow Michaił Jurjewicz
Tagi:
Epoka:
Niechaj z poety szydzi co dzień,
Niech go oskarża świat szalony,
Nikt mu w tym przecież nie przeszkodzi,
On nie usłyszy mej obrony.
Jam dotąd dni nie dzielił z nikim,
Pieśń ma swobodnie mknie w przestworze,
Jak ptak pustynią leci dziki,
Jak łódź się ślizga po jeziorze.
Świat mnie nie wzrusza: cóż mi po nim,
Kiedy ty przy mnie siedzisz, miła,
Kiedy samotnej mojej dłoni
Czarowna dłoń twa ciepło zsyła;
Gdy, rajskie dziewczę me, jak w niebie
Z tobą godzinę tę przeżywam,
Gdy już nie cierpię - i od ciebie
Oczu na chwilę nie odrywam.
--
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl
Losowe utwory:
Człowiek zawsze musi
chociaż może
lecz może jest zawsz... Więcej
Złap mnie za rękę, gdyż idę donik?, na dno, wraz z tym s... Więcej
Choć jeszcze umiemy patrzeć sobie w oczy, To zniknął z nich... Więcej
Szklana szyba przedemną stoi...
Wmurowana rama okienna w ... Więcej
Rozumiem: można kochać pełniej, mocniej, nieskazitelniej. M... Więcej