;)

Tytuł: Rozterki i usterki życia

Autor: Wroński Marcin
Tagi: życie
Epoka:


Znowu przegrałem! Upadłem nisko.
Siostra samotność już jest tak blisko.
Mocno mnie tuli, do siebie garnie.
Jawi się żywo i tak trywialnie.

Niszczy me ciało przeszywa duszę.
I dobrze wie, że ja się nie ruszę!

Wygrana przyszła! Szybuje wysoko.
Brodze w zawiści rozlanej szeroko.
Sam wśród miliona zazdrosnych cieni.
Miłość w nienawiść w lot się zamieni.

Pragną przegranym dziś mnie obaczyć.
I siostrą samotnością na nowo uraczyć!





Losowe utwory:


Hałas minął i cisza nastała
Spokój, opanowanie. A hałas?<... Więcej

poranny smutek
przyozdobił moją twarz
rosą łez na poli... Więcej

Nie musisz rejsu nigdy potwierdzać Ważności sprawdzać, uakt... Więcej

Niepokój który jest we mnie
Narasta, smutek zaczyna się s... Więcej

Chwila samotności, Ucieczka w głąb własnej podświadomości,... Więcej